Ubóstwo w jest problemem zarówno w Polsce, Europie jak i na całym świecie.

Jako problem społeczny jest naruszeniem ładu i wartości uznawanych przez społeczeństwa. Jednocześnie rozwiązanie tego problemu społecznego wykracza poza możliwości jednostek. Samorządy, rządy i organizacje międzynarodowe zajmują się diagnozowaniem i projektowaniem działań, które mają ograniczyć i rozwiązać problem ubóstwa. Czy i jak ograniczać i rozwiązać ten problem zależy od decyzji politycznych decydentów i realizowanych polityk publicznych.

Zdefiniowanie ubóstwa jest trudnym zadaniem ze względu na jego złożoność. Najprościej ubóstwo finansowe oznacza niedostatek pieniędzy w stosunku do potrzeb, ale z takim ubóstwem łączy się wiele innych kwestii, których nie należy pomijać. Do takich kwestii należą np.:

  • poziom niezaspokojenia potrzeb i jego konsekwencje,
  • wykluczenie z życia społecznego,
  • ograniczenia życiowe i ograniczone szanse życiowe,
  • wpływ na zdrowie psychiczne i fizyczne,
  • poczucie bezradności,
  • stygmatyzacja w społeczeństwie, strach przed poniżeniem i niesprawiedliwością,
  • złe traktowanie przez instytucje,
  • zróżnicowane czynniki zagrożenia ubóstwem – wiek, płeć, miejsce urodzenia, religia i inne,
  • związki ubóstwa z innymi problemami społecznymi,
  • ustrój gospodarczy i polityka gospodarcza państw.